Onze koers

In 2026 bestaat de Aloysius Stichting 135 jaar. We zijn trots op onze rijke historie! Op 19 juni vieren we ons jubileum met een kennis- en inspiratiedag en een proosten we aan het einde van die dag samen.

Anouk vond haar kracht helemaal terug in haar nieuwe werkveld

Anouk de Keizer stond voor de klas en werkt nu alweer heel wat jaren voor de ondersteunende dienst HRM. Ook daar kan ze volop van betekenis zijn, merkt ze zelf. Toen was het een sprong in het diepe, die héél goed uitpakte. Anouk vond haar kracht helemaal terug in haar nieuwe werkveld.

Anouk er werkte als leerkracht bij De Rungraaf in Eindhoven en genoot met volle teugen van het werken met leerlingen. Wel liep ze tegen haar perfectionisme aan. “Ik wilde het zó goed doen, dat ik mij erin verloor”, vertelt zij openhartig.

Het werk stopte niet, ze ging soms weekenden en halve vakanties door en hield dat uiteindelijk niet vol. Na een burn-out re-integreerde ze op de HRM-administratie. Een sprong in het diepe, die héél goed uitpakte. Anouk vond haar kracht helemaal terug.

Spannende stap

“Ik vond het best spannend”, weet Anouk nog goed. “Ik wist helemaal niets af van HRM en vroeg me af: kán ik dat wel? Wat ervoor nodig is om die loonstrook bij alle collega’s te krijgen, wat er allemaal gebeurt achter de schermen om zaken goed te regelen: ik had geen idee! Maar om mij heen zeiden mensen: dat lukt jou wel. Dus ik ben het gaan doen, ook omdat ik graag bij Aloysius wilde blijven.”

Inmiddels zijn we heel wat jaren verder en voelt Anouk zich als een vis in het water bij HRM. “Ik kan er nu indirect nog steeds zijn voor leerlingen en ben ook echt van betekenis voor collega’s. Toen ik lesgaf, vond ik de eindverantwoordelijkheid voor een klas zwaar in mijn eentje. Nu werk ik met HRM-collega’s als team, we doen het sámen. Ik groei steeds meer in mijn functie, houd ervan om vraagstukken op te lossen en met projecten bezig te zijn. Ik vind HRM gewoon héél erg leuk.”

Kennis overdragen blijft leuk

Werkte Anouk eerst vooral voor de scholen, inmiddels is dat veel meer centraler op stichtingsniveau. Dat maakt het werk ook leuk, want er kwamen landelijke projecten bij. En ja: nu weet ze wél wat erbij komt kijken om ‘die loonstrook’ op tijd en goed te organiseren voor iedereen.

“We pakken steeds nieuwe projecten op om ons werk weer verder te verbeteren”, vertelt Anouk. “We hebben ieder ook een aantal specialismen ontwikkeld. Ik vind het zelf heel leuk om complexe regelgeving begrijpelijk uit te leggen en heb daar ook wat filmpjes over opgenomen. Dat zit er toch in hè, die kennis willen overdragen.”

“Hier bij ons op school zitten kinderen die de wereld kunnen veranderen”

In 2025 begon Geert-Jan van der Zon als directeur van De Dolfijn in Uithoorn. Het speciaal basisonderwijs (sbo) zoals De Dolfijn geeft is nieuw voor hem, maar het onderwijs niet. Ook neemt Geert-Jan zijn ervaring in het bedrijfsleven mee. Niet alleen wil Geert-Jan de kinderen op zijn school het gevoel geven dat zij zichzelf mogen zijn, ook wil hij uitdragen hoeveel zij de wereld te bieden hebben met hun unieke talenten.

“Ik vind kinderen gewoon fantastisch”, glundert directeur Geert-Jan van der Zon van De Dolfijn in Uithoorn. Na een aantal ‘ondernemersjaren’ begon het weer te kriebelen en koos Geert-Jan weer voor het onderwijs.

“Ik ben als docent begonnen in het groene mbo en ben daarna overgestapt naar een handelsonderneming. Sinds een aantal jaren heb ik ook mijn eigen bedrijf in toelevering van alles wat nodig is in de tuinbouw, met uitzondering van de planten en de kassen.”

Geert-Jan miste het onderwijs. “Mijn eigen kinderen werden ouder en ik wil naast het ondernemen ook mijn steentje bijdragen aan de maatschappij. En die begint bij kinderen!” Na een tijdje voor de klas, werkte Geert-Jan met nieuwkomers en is sinds 2025 dus directeur van De Dolfijn. “Het onderwijs hier op school gaat over leren met je hoofd, hart en handen: dat spreekt me heel erg aan.”

Unieke kinderen, unieke kwaliteiten
Zelf opgegroeid in een gezin met pleegkinderen, gaat het omgaan met leerlingen die iets extra’s nodig hebben voor hun ontwikkeling, hem heel natuurlijk af.

“Ik vind het heel belangrijk dat kinderen voelen: je mag zijn wie je bent en dat is oké. En ik wil juist focussen op hun unieke kwaliteiten. Die hebben onze leerlingen echt.”

In gesprekjes met kinderen op school komt wat Geert-Jan betreft helaas te vaak naar voren dat zij zich – geheel onterecht - ‘minder’ voelen door eerdere negatieve ervaringen in het onderwijs. Hij wil graag bijdragen aan ‘omdenken’. “Hier bij ons op school zitten kinderen die de wereld kunnen veranderen. Dát wil ik graag uitdragen.”

De Dolfijn op de kaart
“De Dolfijn mag best wat zichtbaarder zijn”, vindt Geert-Jan. En daar maakte hij snel werk van. Zo ging hij op bezoek bij de plaatselijke wethouder die onderwijs in portefeuille heeft en die komt vanaf nu regelmatig op schoolbezoek.

“De Brede School waarin we samenwerken met meerdere partners kan alle kinderen veel brengen op weg naar inclusiever onderwijs. Ik denk dat we kennis nog meer met elkaar kunnen delen. We trekken ook intensiever op met het regulier en speciaal onderwijs hier in de regio.”

Dit levert mooie dingen op voor kinderen die iets extra’s nodig hebben voor hun ontwikkeling. “We zijn met het samenwerkingsverband passend onderwijs en de gemeente gestart met een onderwijszorggroep voor kleuters. Zo voorkomen we dat deze jonge kinderen thuis komen te zitten.”

“Gewoon fantastisch als je je vanuit je hart kunt verbinden met een jongere, dat voelt helemaal niet als werk”

Anoek Joosten is coördinator projectlocaties bij de Wijnberg en lid van het impactteam Doorgroei. Vol passie draagt zij de aanpak die de Wijnberg ontwikkelde uit, binnen en buiten Aloysius.

Met de komst van de Wijnberg in januari 2025, zijn ook de projectlocaties onderdeel geworden van de Aloysius Stichting. Coördinator Anoek Joosten was daar vanaf het eerste uur bij betrokken en dat is ze nog. Ze zette projectlocaties op in Schinnen, Kerkrade en Maastricht en adviseert collega’s die op andere plekken aan de slag zijn om thuiszittende jongeren in een jaar tijd te begeleiden naar onderwijs of werk.

Fasemodel wérkt

Na de pabo begon Anoek meteen in het gespecialiseerd onderwijs, werkte daarna als ambulant begeleider in de jeugdzorg en was als zelfstandig ondernemer eigenaar van een conceptstore. Alles wat ze in die drie takken van sport leerde, zet ze nu in bij de Wijnberg als coördinator projectlocaties, om jongeren ontwikkelkansen te bieden.

Met collega’s ontwikkelde zij het fasemodel, dat zich in de praktijk heeft bewezen. Jongeren werken aan verschillende doelen in de fases van ontmoeten, verkennen, een plan maken, oefenen en overstappen. De kracht van de aanpak: buíten een ‘reguliere school’ met veel aandacht en begeleiding de kans krijgen om weer te groeien en zelfvertrouwen op te doen.

“Doordat we eerst goed kunnen investeren in de relatie met een jongere, lukt het om ze weer in ontwikkeling te krijgen”, vertelt zij. “Begeleiding, behandeling en onderwijs: elke pijler is even belangrijk daarvoor.”

Impactteam Doorgroei

Anoek is ook lid van het impactteam Doorgroei, dat zich binnen en buiten Aloysius inzet om de groei van jongeren te laten doorgaan, ook als het ‘onderwijssysteem’ zo knelt voor ze dat ze dreigen uit te vallen of zelfs al thuiszitten. Hoe mooi zou het zijn als op veel meer plekken en in veel meer scholen zo gewerkt kan worden, vindt Anoek. Dus deelt ze haar kennis en ervaringen graag.

Het geheim? Vooral laten zien dat het ánders kan als je niet het systeem maar de groei van een jongere voorop zet. “Als je de autonomie, ruimte en tijd neemt om eerst een relatie op te bouwen, dan kun je veel bereiken. Dat vraagt wel dat je je volledig durft te verbinden met een jongere, van mens tot mens.”

Niet loslaten

“Ik had ooit een meisje in de klas met wie ik een bijzondere band opbouwde. Ze vertelde mij dingen die ze niet met haar behandelaar deelde. Met advies en steun van die behandelaar heb ik haar begeleid. In de vakantie was ik op de camping toen ik werd gebeld door haar behandelaar: ze had een suïcidepoging gedaan en wilde mij spreken. Natuurlijk ga je dan naar het ziekenhuis, vakantie of niet. Het is uiteindelijk goed gegaan, ze is naar de dansacademie gegaan en elk jaar ging ik naar de eindvoorstelling kijken. Nu woont ze op kamers, studeert Social Work. Laatst kreeg ik een appje: onze band is haar drijfveer om die studie te doen.”

Het zijn precies dit soort verhalen die Anoek deelt, ook van de begeleiders of behandelaars die óók dit soort voorbeelden hebben. “Dit vraagt dat je ook iets van jezelf laat zien, interesse toont, niet loslaat. Alleen zo kun je het verschil maken. Het is gewoon fantastisch als je je vanuit je hart kunt verbinden met een jongere. Dat voelt helemaal niet als werk. Ik sta echt voor onze aanpak. En dat geldt ook voor de leerkrachten die op projectlocaties werken. Die zijn leerkracht, coach, stagebegeleider en kunnen aansluiten bij wat leerlingen echt nodig hebben.”

De blik op een betekenisvolle toekomst: dat biedt een serie portretfilmpjes die we maakten ter gelegenheid van ons impactfestival in juni 2024. Leerlingen en oud-leerlingen vertellen over wie en wat op school écht impact had of heeft op hun ontwikkeling.